stan prawny na dzień 25 lipca 2020

Zapisz do PDF Ustawa o języku migowym

Ustawa dotyczy osób doświadczających trwale lub okresowo trudności w komunikowaniu się, zwanych tu „osobami uprawnionymi”, członków ich rodzin oraz osób mających stały lub bezpośredni kontakt z osobami uprawnionymi.

Terminem „osoba przybrana” określa się w ustawie osobę, która ukończyła 16 lat i została wybrana przez osobę uprawnioną w celu ułatwienia porozumienia z tą osobą i udzielenia jej pomocy w załatwieniu spraw w organach administracji publicznej, ratownictwie medycznym, podmiotach leczniczych, jednostkach Policji, Państwowej Straży Pożarnej i straży gminnych oraz jednostkach ochotniczych działających w tych obszarach, zwanych „podmiotami zobowiązanymi”.

Osoba uprawniona ma, na mocy ustawy, prawo do:

  1. skorzystania z pomocy osoby przybranej w kontaktach z podmiotami zobowiązanymi;
  2. umożliwienia jej korzystania z pomocy wybranego tłumacza języka migowego lub tłumacza-przewodnika, w kontaktach z podmiotami zobowiązanymi;

  3. dostępu, w kontaktach z administracją publiczną, z usług pozwalających na komunikowanie się, w szczególności takich jak:
    1. przesyłanie wiadomości tekstowych, w tym z wykorzystaniem wiadomości SMS, MMS lub komunikatorów internetowych,
    2. komunikację audiowizualną, w tym z wykorzystaniem komunikatorów internetowych,
    3. korzystanie z poczty elektronicznej,
    4. przesyłanie faksów,
    5. strony internetowe spełniające standardy dostępności dla osób niepełnosprawnych;
  4. korzystania, na zasadach określonych w ustawie, z udostępnionych przez organ administracji publicznej usług tłumacza polskiego języka migowego (PJM), systemu językowo-migowego (SJM) lub sposobów komunikowania się osób głuchoniewidomych (SKOGN); świadczenie jest bezpłatne dla osoby uprawnionej, będącej osobą niepełnosprawną;

  5. korzystania z wybranej przez siebie formy szkolenia PJM, SJM, SKOGN lub tłumacza-przewodnika; szkolenie to może – na wniosek osoby zainteresowanej – być dofinansowane ze środków PFRON w wysokości nie wyższej niż 20% przeciętnego wynagrodzenia.

    Osoba uprawniona, członek jej rodziny lub osoba mająca stały lub bezpośredni kontakt z osobą uprawnioną, składają wniosek o dofinansowanie kosztów szkolenia do oddziału PFRON właściwego ze względu na miejsce ich zamieszkania. Dofinansowanie wynosi: dla osoby uprawnionej – nie więcej niż 95% kosztów szkolenia, zaś dla członka rodziny osoby uprawnionej oraz osoby mającej z nią stały lub bezpośredni kontakt – nie więcej niż 90% kosztów szkolenia.

Accessibility